SENACHAI GYM./ เสนาชัย ยิมนาสติกลีลา

http://www.senachai-gym.com
   Main webboard   »   เสนาชัยยิม
 ย้อนกลับ  |  ตั้งกระทู้ใหม่  
Started by
Topic:   คุณแม่อยากเขียน  (Read: 76664 times - Reply: 49 comments)   
tany2000

Posts: 1 topics
Joined: 22/6/2552

คุณแม่อยากเขียน
« Thread Started on 22/6/2552 15:12:00 IP : 125.24.254.176 »
 

ว๊า!  ว่าจะแอบเข้ามาแปะรูป แต่ทำมะเป็น

 

มิเป็นไรจ้า  ยังงัยวันนี้ขอเขียนก่อนละกันนะค่ะ

 

ก่อนอื่นขอแสดงความยินดีกะเวปไซด์ของเรา  (ฮิฮิ แอบอ้างซะงั้น เอาน่าขอมีส่วนร่วมนิดส์นึง)

ไช..โย..  ไช..โย   ไช..โย 

 

 คุณแม่ขอสนับสนุนกีฬาด้วยคนค่ะ  เผื่อว่าคุณพ่อคุณแม่คนไหนแอบหลงเข้ามาในนี้และก้อได้อ่าน ก้อถือว่าแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันนะค่ะ

 

คุณแม่เป็นคนไม่ชอบเล่นกีฬาตั้งแต่เด็ก ๆ เป็นได้แต่นักวิ่งสมัยประถม  ซึ่งก็มิเคยได้เหรียญเลย 55+

หลังจากนั้นเป็นต้นมาก็เป็นกองเชียร์ดีเด่นมาโดยตลอด

จนกระทั่งมีลูกเป็นของตัวเอง 2 ลูก เอ้ย! 2 คน  ลูกๆ ก็เล่นกีฬาบ้างประปราย ตามประสาเด็กทั่ว ๆ ไป  จนมาวันนึงกระแส สู้โว้ย!! แรงเหลือเกิน ลูกๆ อยากเล่นกีฬา (อาจจะอยากดังกะเค้ามั่ง) หรืออาจจะอยากได้บ้านอย่างพี่วิวก็ไม่รู้เนอะ  คุณแม่ก็สนับสนุนตามกำลังและความรู้ด้านกีฬาซึ่งมีอยู่เท่าหางอึ่ง แต่ก็สู้เพื่อลูก  หาข้อมูลว่ากีฬาอะไรเหมาะกับลูกและทุนทรัพย์ของแม่ แม่อยากให้ยิงปืนซึ่งคิดว่าเท่ห์สุด ๆ แต่คุณก๋งบอกว่า คงจะต้องขายบ้านซื้อกระสุนให้ลูกซ้อม เพราะเคยได้ยินนักกีฬาระดับชาติเค้าบ่น ๆ มาอย่างนั้นว่าสมาคมไม่ค่อยมีงบให้ ก็เลยต้องพับโปรเจคส์ในฝันของแม่ไปซะ คุณลูกสาว  "หนูอยากเรียนยิมนาสติค หนูอยากเล่นริบบิ้น"  ว่าแล้วก็ไปเอาริบบิ้นผูกผมมามัดกับตะเกียบ วิ่งไปทั่วบ้าน  ลูกชายก็จะเตะท่าเดียว อย่างอื่นไม่สน ผมจะเตะ(บอล)

สุดท้ายเราสามคนแม่ลูกก็ไปเจอกันที่หัวหมาก ไม่ใช่สิไปพร้อมกันนั่นแหละ ที่กกท.หัวหมาก ไปสมัครเรียนกีฬา คอร์สซัมเมอร์ เพราะมีทั้ง 2 อย่างที่ลูกอยากเรียน แล้วก็จะได้หาข้ออ้างไม่ต้องเรียนซัมเมอร์ที่โรงเรียน มาเรียนกีฬา ประหยัดตังค์ในกระเป๋าแม่ไปตั้งเยอะ (แอบงก)

เมื่อถึงวันเปิดคอร์ส เราก็เริ่มปฏิบัติการตื่นเช้า  เพราะมีเรียน 7 โมง น่าแปลกนะค่ะ  ที่เด็ก ๆ สามารถตื่นเช้าได้ในช่วงปิดเทอม ทั้ง ๆ ที่ปกติ ไปโรงเรียนสายเกือบทู้กวัน   เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก จบคอร์สซะแระ  1 เดือนผ่านไป ลูกไม่ตื่นสายเลย oh my god! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด

 

คราวนี้อยากเรียนต่อกันอีกละซิ  คุณแม่ก็เสาะแสวงหาที่เรียนต่อให้เด็ก ๆ ลูกชายเรียนต่อที่เดิมวันเสาร์-อาทิตย์    ลูกสาวก็ได้พี่ ๆ ที่เสนาชัยแนะนำให้มาเรียนที่นี่ โอ้โห! อ่อนนุช 53 บ้านฉันอยู่มีนบุรี  จะมางัยละทีนี้  แต่เพื่อลูก สู้ ๆ  เสาร์-อาทิตย์  ออกจากบ้านกันตั้งแต่ตี 5 มาส่งพี่ภูมิที่หัวหมาก 6 โมง น้องนอนรอในรถ พี่ภูมิเลิกเรียน 9 โมง มาส่งน้องต่อที่โรงยิมฯเสนาชัย 10 โมง -เที่ยง  ลูกฉันจะทนได้นานแค่ไหนเนี่ยะ?  ปรากฎว่า  คุณแม่เริ่มท้อก่อนคุณลูกซะอีก  "พี่ภูมิเรียนยิมกะน้องมั้ยลูก? จะได้ไม่ต้องตื่นเช้ามาก มาเรียนที่เดียวกันทีเดียว" "ไม่เอา" คือคำตอบ  "พี่ภูมิ..ยิมนาสติกนี่ดีนะลูก มันเป็นพื้นฐานของกีฬาทุกประเภทเลยนะ  ลูกชอบแตะบอล ก็ลองเรียนยิมฯดู สามารถเอาไปใช้ได้นะ จะช่วยในเรื่องฟุตเวิร์ค" คุณแม่ก็ชักมาทั้งปิง วัง ยม น่าน แล้วก็เจ้าพระยา เพราะว่าฉันเหนื่อยเหลือเกินจร้า.. "ไม่เอา."เป็นคำตอบสุดท้ายจากน้องภูมิ  OK..OK ไม่เอาก็ไม่เอา คุณแม่ก็ก้มหน้าก้มตารับ-ส่งต่อไป  

จนมาวันนึง  ปาฏิหารย์มีจริง (เวอร์นิสส์นึง) น้องภูมิยอมเรียนยิมนาสติกแอโรบิค "แค่ขอลองก่อนนะ ถ้าชอบน้องภูมิค่อยเรียน" ข้อแม้ของเค้าหล่ะ  น้องภูมิเจอมนต์สะกดของครูรัช สอนยิมนาสติกผสมฟุตบอลได้ด้วย  น้องภูมิยอมเรียนแล้ว..ววว  แม่ก็เลยบอกลูกว่าลูกเรียนยิมฯก็หยุดฟุตบอลไว้ก่อนนะ จะได้ไม่เหนื่อย(แม่) เป็นอันว่าร่างนี้ผ่าน ครม. เรียบร้อย เรียนยิมทั้งคู่ น้องยิมนาสติกลีลา  พี่ยิมนาสติกแอโรบิค

 

และแล้ว เวลาก็ผ่านไป..ผ่านไป จน 1 ปีพอดีที่น้องภูมิเรียนยิมฯ เพราะความบังเอิญ    ตอนนี้นะเหรอ.."วันนี้น้องภูมิยกขาแตะบอลได้สูงเลยนะ   วันนี้น้องภูมิแยกขารับบอลที่โรงเรียนด้วย" น้องภูมิมักจะมาเล่าเรื่องแตะบอลที่โรงเรียนให้คุณแม่ฟังเสมอ โดยที่เค้าจะภูมิใจที่ได้เรียนยิมนาสติกมาก ๆ เค้าบอกว่าถึงไม่ได้เรียนฟุตบอล แต่เรียนยิมฯ ก็ทำให้เค้าแตะบอลดีขึ้นได้  เออ..ช่างคิดได้เนอะลูกเราเข้าข้างตัวเองซะไม่มี

 

ออ!! น้องภูมิบอกว่า ชอบยิมนาสติกแล้วนะ เวลาถูกดัดตัวเห็นลูกเจ็บจนร้องไห้ ก็ถามว่าทนได้มั้ย? คำตอบของเด็ก 11 ขวบ  "ทนได้ครับ อยากทำอะไรได้ก็ต้องอดทน" นี่คือสิ่งที่คุณแม่ได้จากกีฬา คุณแม่ได้ลูกคนใหม่  จากเด็กที่อาจจะมีความอดทนน้อยไปนิด ก็เป็นเด็กที่อดทนต่อความยากลำบากได้มากขึ้น จากเด็กที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องเวลา ก็เป็นคนตรงต่อเวลา มีระเบียบวินัยมากขึ้น  จากเด็กน้อยคนนึงที่ไม่มีเป้าหมายในชีวิต ก็เริ่มคิดว่า "ผมอยากเป็นทีมชาติ"  กีฬาไม่ได้ให้แค่ความแข็งแรงนะค่ะคุณพ่อคุณแม่ทั้งหลาย

 

จะสี่โมงแระ  ไปรับลูกก่อนนะ  คุณพ่อคุณแม่มีอะไรเล่าสู่กันฟังบ้างนะค่ะ

 
 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
  ความคิดเห็นเกี่ยวกับ: คุณแม่อยากเขียน
จำนวนข้อความทั้งหมด:  25
<
1
2
3
>
แสดงความคิดเห็น
p_mimz_coch

Posts: 2 topics
Joined: 22/6/2552

ความคิดเห็นที่ 11  « on 10/7/2552 0:27:00 IP : 124.120.16.95 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 


พี่มิ้มมาแล้วคร้า!!!
ไม่ค่อยได้มีเวลาอ่ะค่ะ กว่าจะกลับบ้านก้อดึกแล้ว-->>เหมือนตอนนี้ไม่ดึก (ถ้ามีเครื่องอักเสียงก้อคงจะดี 555+ ขี้เกียจพิมพ์) แค่ไม่เป็นไรเพื่อเป็นแรงบันดาลใจแก่ใครสักคนที่ได้อ่านนะคะ
             ความเดิมตอนที่แล้ว..............เมื่อฟ้าเห็นแวว พี่มิ้มก้อได้ไปเรียนพื้นฐาน (ขอย้ำ พื้นฐานจริงๆค่ะ) ที่สนามกีฬาหัวหมาก ครูที่สอนเป็นนักกีฬายิมสากลชื่อ "ครูแจ้" ครูสาววันรุ่น พี่มิ้มได้เรียนพื้นฐานยิมนาสติกลีลาแค่ เสาร์-อาทิตย์ วันละ 2 ชั่วโมง ในการแยกขา ดัดตัว ทำท่าทักษะพื้นฐานต่างๆสำหรับยิมนาสติกลีลา เวลาที่พี่มิ้มดัดตัว หรือดัดขา พี่มิ้มแทบจะไม่เคยร้องไห้ (แทบจะเพราะบ้างครั้งแค่คลอเบ้า หุหุ) เพราะอยากได้ อยากอ่อน อยากเก่ง (หลงตัวเองอิแหละ) ทุก3 เดือน จะมีการทดสอบเพื่อเลื่อนระดับขึ้น ไม่อยากจะบอกนะคะว่า แค่สอบครั้งแรก พี่มิ้มก้อไม่ผ่านซะแล้ว!!! (แหม ถ้าสอบครั้งแรกผ่านก้อคงจะเก่งเกินไปแล้ววว)แสดงว่าเรายังตั้งใจไม่มากพอ อีก 3 เดือนต่อมา มีการทดสอบอีกครั้ง 555+ คราวนี้ผ่านฉลุย (ก้อท่าทักษะพื้นฐาน พื้นฐานจริงๆค่ะ) ได้ขึ้นมาอยู่ระดับ 2 และขึ้นมาเรื่อยจนถึงะดับ 4 พี่มิ้มได้รับการดัคเลือกไปแข่ง แม่เจ้า!!! ครั้งแรกใชวิต ตั้งใจซ้อมมาก ไม่เคยสาย ไม่เคยขาด พี่มิ้มซ้อมทุดวันยกเว้นวันจันทร์ วัน 2 ชั่วโมงเหมือนเดิม หลังเลิกเรียนก้อจะนั่งรถเมย์มาซ้อมที่ กกท.
            ครั้งนั้นมี 1 ท่าที่พี่มิ้มทำไม่ได้ คือ "หมุนก้มหน้า 1 รอบ" ทำยังไงก้อทำไม่ได้ หัวปักพื้นตลอด แต่สำหรับตอนนี้ การ์ตูนยังทำได้สบายๆ (เด็กสมัยใหม่) พี่มิ้มจะใช่เวลาที่รอพ่อมารับประมาณ 2-3 ทุ่ม พ่อไปเรียนอยู่ค่ะเด้วจะมารับทีหลัง ช่วงนั้นก้อจะเป็นเวลาของนักกีฬารุ่นพี่ และพี่มิ้มก้อมักจะนำท่าของพี่มาทำเลียนแบบอยู่เสมอ (ก้ออยากทำได้บ้างนี้) บางทีก้อจะโดนเรียกไปดัดตัว ที่ทรมาณและแสนจะโหดกับ "ครูคำนึง" แต่สิ่งที่ได้จากครูคำนึงนั้นพี่มิ้มคิดว่าคุ้มค่า ที่ยอมเจ็บแต่ได้ความอ่อนตัวที่มากขึ้น แต่พี่มิ้มก้อไม่เคยร้องไห้ (เก่งป่าวคร่ะ ปรบมือทีสิคะ ฮิฮิ)
            พรุ่งนี้จะแข่งแล้วว แต่!!!! ชุดพี่มิ้มยังปักไม่เสร็จเลยย ป้าไม่สบายไม่มีใครปักให้ ก้อเลยยยย ให้ พ่อ แม่ และตัวพี่มิ้มเองช่วยกันปักชุดเดียว 555+ ลองคิดสภาพสิคะว่ามันจะออกมาเป็นยังไง แต่ไม่เป็นไร น่าภูมิใจกว่าซะอีก ที่ "พ่อ กับ แม่" ตั้งใจให้เรา ก้อใส่ชุดนั้นลงไปเล่น แข่งครั้งแรก ขอบอกว่า ตื่นเต้นมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!! ค่ะ สายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาที่เราเพียงคนเดียว ทีมของพี่มิ้ม ประกอบไปด้วย "พี่เฉียบ และ พี่ฉัตร" เราไม่รู้จักกันแต่โดนจับมาเล่นทีมเดียวกัน เฉียบ ฉัตร อยู่ระดับสูงกว่าพี่มิ้ม เพราะสองคนนี้เรียนมาก่อนพี่มิ้มหลายปีแล้ว (กระซิบ เบาๆนะคะ การแข่งขันครั้งแรกของพี่มิ้มคะแนนชนะพี่เฉียบและพี่ฉัตรเสียอีก 555+ หลงอีกแล้วว หาทางกลับไม่เจอ) การแข่งขันครั้งนั้นพี่มิ้มไม่ได้เหรียญรางวัล เพราะยังมีคนที่เก่งกว่าพี่มิ้มอีกเยอะ ตอนนี้ยังอยู่ในสภาพนักกีฬาสมัครเล่น No Name
          เมื่อเสร็จการแข่งขันไม่นานก้อมีปัญหาแล้วสิ เมื่ออาร่าหมดสัญญาการจ้างอาร่าจึงต้องกลับประเทศ แล้วใครจะสอนพี่มิ้มหละ สงสัยจะต้องเลิกแล้วแหละ...............
ติดตามตอนต่อไปนะคะ
ตอนนี้ง่วงมากเลยย
ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ
          
 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
p_mimz_coch

Posts: 2 topics
Joined: 22/6/2552

ความคิดเห็นที่ 12  « on 28/7/2552 10:01:00 IP : 124.121.245.126 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 

มาแล้วคร้า มาแล้ว!!

ก้อไม่ค่อยมีเวลานี่คะ สอบเลิกดึกทุกวันเลยย....

 

                ต่อจากตอนที่แล้วเมื่ออาร่ากลับรัฐเซียไปแล้วพี่มิ้มก้อไม่ได้ซ็อมเลยย ร่อนเร่พเนจร จนมีแม่พี่เฉียบ พี่ฉัตร หรือป้าอ้อย แนะนำชักชวนว่ามีโรงยิมมาเปิดใหม่ (ย้ำใหม่จริงๆ) อยู่ข้างบ้านจากนั้นพ่อพี่มิ้มก้อพาพี่มิ้มออกตะเวรจนเจอ ตอนแรกไม่แน่ใจว่าเป็นโรงยิมรึป่าว? หรือว่าเป็โกตังเก็บของ ก็บอกแล้วไงคะว่าใหม่จริงๆ พอพี่มิ้มเข้าไป ก็เจอนักกีฬาซ้อมอยู่ เท่าที่จำได้ มีพี่อุ้ม พี่น้ำ พี่ดิว พี่มล พี่มีมี่ พี่เฉียบ พี่ฉัตร และคุณครูหน่อง ขอขยายคำว่าโรงยิมใหม่ ห้องน้ำไม่มี โต๊ะครูหน่องไม่มี หน้าต่างไม่มี ประตูไม่มี เป็นแค่มาณผ้าใบปิดอยู่ จิตนาการว่า ช่วงโต๊ะของครูหน่องในปัจจุบัน ตอนนั้นไม่มีอะไรเลย ไม่มีพรมรองนั่ง ไม่มีบาร์ มีพรมแค่ตรงที่ใช้ฝึกซ้อม มีนั่งร้านสูงประมาณ 3 ชั้นตั้งอยู่ แต่ตอนนี่ก็ปรับปรุงสภาพอย่างเรียบร้อยแล้ว

 

            แล้วพี่มิ้มก็ซ้อมอยู่ที่นี่ตลอดมามาทุกวันไม่เคยขาด มาสายร้องไห้เพราะพ่อช้า จะรีบไป บางวันพี่มิ้มก็เรียนตัวต่อตัวกับครูหน่อง เพราะคนอื่นเค้าหยุดกันหมด มาซ้อมอยู่คนเดียว พี่มิ้มเห็นพวกรุ่นพี่ทำท่ายาก เก่งมากๆเลย แต่พี่มิ้มก็เริ่มเรียนพื้นฐานไปเรื่อยๆ จนขึ้นมาอีกระดับ พี่มิ้มได้แข่งในนามสโมสรครั้งแรก ในการการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศไทย 2547 (ยัง Noname) ตื่นเต้นมากๆ แต่ก้อได้เหรียญทองแดงทีม 555+ เกาะเพื่อน ก็พี่มิ้มไม่คนมีฝีมือสักเท่าไหร่

 

เด้วต้องพี่วิ่งก่อนแล้วกันนะคะ

 

อ้วนแล้วว ขาใหญ่ (กรุณาอย่ามาหาเรื่อง 55+)

 

 

 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
PooM

Posts: 0 topics
Joined: 31/7/2552

ความคิดเห็นที่ 13  « on 31/7/2552 22:03:00 IP : 125.25.3.165 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 

แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
ที่เฝ้าหวงห่วงลูกแต่หลังเมื่อยังนอนเปล
แม่เราเฝ้าโอ้ละเห่
กล่อมลูกน้อยนอนเปลไม่ห่างหันเห ไปจนไกล
เมื่อเล็กจนโตโอ้แม่ถนอม
แม่ผ่ายผอมย่อมเกิดจากรักลูกปักดวงใจ
เติบ โตโอ้เล็กจนใหญ่
นี่แหละหนาอะไร มิใช่ใดหนาเพราะค่าน้ำนม

* ควร คิดพินิจให้ดี
ค่าน้ำนมแม่นี้ จะมีอะไรเหมาะสม
โอ้ว่าแม่จ๋า ลูกคิดถึงค่าน้ำนม
เลือดในอกผสม กลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน
ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝัง
แต่เมื่อหลังเปรียบดังผืนฟ้าหนักกว่าแผ่นดิน
บวช เรียนพากเพียรจนสิ้น
หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย

 

คิดถึงแม่กันด้วยนะ

 

12  ส.ค.  2552

 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
PooM

Posts: 0 topics
Joined: 31/7/2552

ความคิดเห็นที่ 14  « on 31/7/2552 22:28:00 IP : 125.25.3.165 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 

หากวันนี้เราล้มลงยังคงลุกขึ้นได้ใหม่
ก็ยังคงมีหนทางถ้ายังมียิ้มสดใสก้าวไป
อย่าหวั่นไหวหวาดกลัว
พร้อมทนทุกข์หมองหม่น
ผจญความมืดหมองมัว
ไม่กลัวจะฝันถึงวันใหม่

* หากวันใดอ่อนแอท้อแท้อย่าหวั่นไหว
ขอให้ใจไม่สิ้นหวัง
ปัญหาแม้จะหนัก ก็คงไม่เกินกำลัง
อย่าหยุดยั้งก้าวไป

** ขออย่ายอมแพ้ อย่าอ่อนแอแม้จะร้องไห้
จงลุกขึ้นสู้ไป จุดหมายไม่ไกลเกินจริง

 

สู้  เพื่อ  จะ   GO   โอลิมปิก

 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
LookPlaKung

Posts: 0 topics
Joined: 20/7/2552

ความคิดเห็นที่ 15  « on 4/8/2552 20:52:00 IP : 125.24.56.149 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 

ดีก่า

เราคือ...งงอะดิ

ม่ายบอก

เราอยากเปนแบบ...

บ้างจังใครเอย

พี่ทุกคนเลย

ไงก้อทุกคนตั้งจัยซ้อมนะ

(บอกตัวเองด้วย)

(เฉาก๋วยค่ะคงรุนะ)

บายไว้แวะมาเยี่มใหม่

 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share

Posts: 0 topics
Joined: none

ความคิดเห็นที่ 16  « on 28/8/2552 15:26:00 IP : 58.137.105.3 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 

ddddd

 

 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
rinrada

Posts: 0 topics
Joined: 16/7/2552

ความคิดเห็นที่ 17  « on 28/8/2552 17:00:00 IP : 125.25.138.42 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 


สวัสดีจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!อุ้มจิ๋วเองค่ะ

 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
tany2000

Posts: 1 topics
Joined: 22/6/2552

ความคิดเห็นที่ 18  « on 3/9/2552 8:45:00 IP : 125.24.214.156 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 

WOW..WOW..WOW...  

ถูกแซว..ว  ว่าบอร์ดเงียบ  ขอเข้ามาปั่นหน่อยละกันน๊า

ใกล้จะไปตรังกันแล้ว  ขอเป็นกำลังใจให้นักกีฬาทุกคนนะค่ะ

สู้เต็มที่!!! 

จะชนะคนอื่นๆได้หรือไม่ ไม่สำคัญ  ที่สำคัญอยู่ที่ชนะตัวเองได้ เราก็เป็น The Winner แล้วจร้า.....

^^รู้แพ้  รู้ชนะ  รู้อภัย  คือน้ำใจของนักกีฬา^^

 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
tiinazi

Posts: 0 topics
Joined: 2/9/2552

ความคิดเห็นที่ 19  « on 9/9/2552 12:53:00 IP : 58.137.105.3 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 
มาต่อแลวค่า
วานนี้ก้เปนอีกวานหนึ่งที่ไม่ได้ลงไปกินข้าวค่า
พยายามมากที่จะมาเล่าสู่กันฟัง
 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
tiinazi

Posts: 0 topics
Joined: 2/9/2552

ความคิดเห็นที่ 20  « on 9/9/2552 13:15:00 IP : 58.137.105.3 »   
Re: คุณแม่อยากเขียน
 

นั้นแหละค่าเรื่องก้เกิดขึ้น โดยที่แม่ขอหนูไม่รู้ตัว

หนูไปดูพวกที่เขาซ้อมกันทุกวันเลย และทุกครั้งที่หนูไปดูหนูก็จะเอาท่ามาทำเองตลอด เนี้ยแหละคนเกลียดกีฬา

แต่สุดท้ายไม่รู้อย่างไงค่า ครูอรมาเรียกแม่ไปคุยเปนการส่วนตัวหนูมองแม่ขณะที่แม่คุยกับครูอรเหมือนกับว่าครูอรจะให้หนูไปเรียนยิมอย่างนั้นแหละค่าในความคิดหนูขณะนั้นแม่ไม่ค่อยส่งเสริมเรื่องกีฬาเท่าไรแต่แม่ชอบเต้นแอโรบิกมากค่า ใช่และอีกอย่างค่า หนูลืมบอกไปว่าครูอรเป็นหุ้นส่วนกับครูหน่องมานานแล้วครูอรสอนเสร็จที่ไรครูหน่องก็สอนต่อถึงดึก

จนวันต่อมาหนูกำลังนอนอยูบนห้องอยู่ครูอรก็เรียกหนูและบอกให้ใส่ชุดยืดๆๆมา ในตอนนั้นหนูรู้สึกดีมากค่าที่จะได้ไปเรียนยิมนาสติกกับเขาแลว ความใฝ่ฝันในช่วงขณะนั้นทำให้หนูมีวันนี้ และอีกอย่างค่าหนูเข้าไปวันแรกหนูก็โดนครูอรดัดตัวทุกวัน หนูพูดได้เลยว่าหนูร้องไห้ทุกวันเลย จนหนูเป็นโรคคออักเสบ(ละเอียดสุดๆ)และก็เริ่มขึ้นท่าต่างๆๆเหมือนการ์ตูนแต่หนูเสียเปรียบตรงที่หนูเป็นคนหลังแข็งมากค่า

ทุกวันที่หนูกลับบ้านมาซึ่งไม่ได้ไกลเลยค่าเดินซัก10ก้าวก็ถึงแลวหนุก็เล่าเรื่องที่หนูเรียนยิมให้แม่ฟังทุกวันว่าเปนอย่างไรบ้าง(แต่ในความคิดหนูแม่ไม่ฟังหนูเลยซักครั้ง)จนกระทั่งประมาณ4เดือนผ่านไปครูหน่องก็มาเดินดูบ้านหนูแลวครูหน่องก็บอกแม่ว่าครูหน่องมีปัญหากับครูอรนิดหน่อยซึ่งก็ทำให้ครูอรไม่สอนต่อแลวยกโรงยิมเปนของครูหน่องค่า ครูหน่องเลยมาบอกว่า ให้หนูเริ่มซ้อมกับเขาได้เลย

อีกอย่างก่อนที่จาไปเรียน ตัวหนู อุ้ม มน แอน และเพื่อนๆที่เลิก ต่างก็เริ่มมาจากที่เดียวกันหมดเลยค่า และพวกเขาทั้งหมดก็มาเริ่มเรียนกับครูหน่องพร้อมกับหนู

จากนั้นจาเปนอย่างไรต่อ......(ต้องมาติดตามค่ะ)

ก็อยากจาเล่าน่าค่าแต่เวลาไม่พอ

ไปเรียนหนังสือก่อนน่าค่า บายค่า เข้ามาอ่านกันเยอะน่ะๆๆๆ

บะบาย

 
   Link to Post - Back to Top

Bookmark and Share
 
<
1
2
3
>
กรุณาเข้าสู่ระบบหรือสมัครสมาชิกก่อนโพสข้อความค่ะ
»
คลิ๊กที่นี่
   Main webboard   »   เสนาชัยยิม
 ย้อนกลับ  |  ตั้งกระทู้ใหม่  

Online: 4 Visits: 898,833 Today: 4 PageView/Month: 17,069